Misleid

image mei 2013
De onzekerheid groeit. Bij mij in iedergeval.
Dat waar ik tot nu toe op kon vertrouwen valt weg.
Mijn baan wankelt bijna  net zo hard als de waarde van mijn spaargeld.  Het pensioen keldert net zo hard als de waardering voor de sport. Mijn omgeving lijkt volgepropt met lucht, epo, drugs en andere misleidingen.
Ben ik dan jaren voor de gek gehouden? Leef ik in een andere wereld dan de werkelijkheid? Het is een raar gevoeld als je denkt dat je in een ander toneelstuk speelt dan dat waar je blijkbaar jaren in dacht te spelen.

Gisteravond stond ik voor de spiegel. Ik keek erin en zag weinig veranderingen. Zelfs de spiegel was de zelfde als die van enkele jaren geleden.
Ik vroeg me af of de groeiende onzekerheden wellicht ook lucht en epo waren. Waren die beangstigende misleidingen nu echte bedreigingen of verzon ik de onzekerheden er zelf bij?
Vandaag keek ik opnieuw in de spiegel. En ja hoor, er was nog steeds niets veranderd. Alles zag er uit zoals altijd. Ik, in mijn dagelijkse kloffie, haren kort en krullerig, opa-pantoffels, bril en heldere blik.
Zelfs de etalagepop, naast de spiegel, waarover ik in de winter mijn schuttersuniform hang was het zelfde.

A propos uniform. Dat was zeker het zelfzelfde, al meer dan 30 jaar. En alles waar dat naar verwijst ook, dacht ik. Ik kan er op vertrouwen en het brengt mij zekerheid. Anders dan de wereld om me heen.
Is het feit dat we binnen de schutterij alles zelf bepalen, van weinigen afhankelijk zijn en niets in andere handen leggen, het grote verschil met de andere wereld? We bepalen zelf wie de baas is en wat we met onze zelf verdiende centen doen. We spreken onderling af welke muziek we spelen, of we wel of niet schieten en of we voor de punten of voor de gezelligheid meedoen. En als het ons niet bevalt gaan we het toch anders doen. Niks misleiding of onzekerheid. gewoon zelf bepalen. Dat is anders dan de wereld om ons heen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *